Tytuł
Nadwiślański region na wschód od Krakowa na przełomie er
Autorzy
[ 1 ] Ośrodek Archeologii Gór i Wyżyn w Krakowie, Instytut Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk | [ P ] pracownik
Dyscyplina naukowa (Ustawa 2.0)
Wariant tytułu
EN The Vistula River region east of Kraków at the turn of the eras
Rok publikacji
2021
Typ rozdziału
rozdział w monografii naukowej
Język publikacji
polski
Słowa kluczowe
Streszczenie
PL W artykule omówiono główne zagadnienia dotyczące obecności człowieka w dolinie Wisły, na wschód od Krakowa od okresu lateńskiego do rzymskiego (III w. p.n.e. – IV w. n.e.). Obszar ten, dogodny dla osadnictwa, położony na dobrze zachowanym odcinku lessowej terasy rzeki, należał w owych czasach do najciekawszych i najbogatszych na terenie dzisiejszej Polski. Różnorodność siedlisk na pograniczu ekosystemów terasy lessowej i równiny zalewowej umożliwiała prowadzenie różnorodnej działalności gospodarczej na niewielkim obszarze, zarówno rolniczej, jak i pozarolniczej, którą stymulował łatwy dostęp do surowców. Omawiana tu strefa znana jest w literaturze archeologicznej głównie z dobrze rozwiniętej wytwórczości (garncarstwo, brązownictwo), datowanej na okres rzymski. Należy jednak podkreślić, że podstawą gospodarki zamieszkującej tu ludności było rolnictwo. Do wyróżniających się stanowisk archeologicznych należą osady w Igołomi i Zofipolu, obie pow. Kraków. Zarówno w okresie lateńskim, przedrzymskim, jak i w okresie rzymskim ważną rolę w rozwoju tych społeczności odgrywały kontakty handlowe.
Strony (od-do)
157 - 178
Punktacja Ministerstwa / rozdział
20
Punktacja Ministerstwa / rozdział (nauki humanistyczne, społeczne i teologiczne)
20
Ten serwis działa dzięki oprogramowaniu SINUS
opracowanemu przez Poznańskie Centrum Superkomputerowo-Sieciowe
Zaloguj się, aby dodać do SIN: